Bosbouwgehucht Harkis de Ongles

Het eerste dorp in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur dat gerepatrieerde Harkis-families uit Algerije verwelkomt en het eerste bosdorp dat geopend is. Ongles verwelkomt 25 families, ongeveer 133 mensen, oorspronkelijk afkomstig uit Palestro.
Hun aankomst in Frankrijk en vervolgens in Ongles werd georganiseerd door luitenant Yvan Durand, hoofd van een van de zeven SAS (gespecialiseerde administratieve afdelingen) die in het departement Grande Kabylië waren opgericht. Hij verliet het leger om "zijn" voormalige hulptroepen te repatriëren.
Op 6 september 1962 werd de groep Harkis aanvankelijk ondergebracht in tenten die het leger ter beschikking had gesteld vanwege een noodgeval en een gebrek aan beschikbare accommodatie.
Op 18 augustus 1962 werd een stuk privégrond gevorderd voor de bouw van geprefabriceerde barakken. Nadat de ruwbouw was voltooid, zorgde de Harkis voor de afwerking. De elektrificatie, sanitaire voorzieningen en watervoorziening moesten echter met spoed worden uitgevoerd.
Op 18 december 1962 werd een vereniging opgericht om gezinnen te helpen: het Comité Ongles voor de ondersteuning en maatschappelijke promotie van gerepatrieerde moslims uit Algerije.
Het bosbouwkamp werd geopend op 14 januari 1963 onder leiding van Yvan Durand, destijds inspecteur van de bosbouwgemeenschappen. Destijds verwelkomde het kamp 28 boswachters, hun echtgenotes, 5 volwassenen (ouders), 51 kinderen onder de 10 jaar, 9 kinderen tussen de 10 en 16 jaar, van wie er 14 op school zaten.
Het terrein werd in januari 1965 door de staat gekocht. De sluiting van het gehucht stond gepland voor begin 1965, zodra de families naar Cannes verhuisd waren en de Harkis onder de gemeentelijke diensten van de stad vielen.
Yvan Durand stelde voor om het terrein om te vormen tot een educatief centrum, oorspronkelijk gereserveerd voor de kinderen van Harkis. De 16 barakken die het bosdorpje vormden, werden hergebruikt om de kinderen en personeelsleden te huisvesten of voor rentmeesterschap in te zetten. De directeur opende op 1 maart 1965. In 1966 werden gebouwen gebouwd voor de voorbereidende beroepsopleiding en een werkplaats met gereedschapswerktuigen. Het zou tot 1971 in gebruik blijven. De datum van de verwoesting van het dorp is onbekend; de barakken zouden zijn gedemonteerd en verkocht om in de Ardèche opnieuw te worden opgebouwd.
Tegenwoordig resteren van de barakken alleen nog de resten van de betonnen funderingen op de grond, evenals puin (graniet) en de resten van trappen en putdeksels. Ook zijn er resten van een halfronde "parade" te zien voor de dubbele trap van het huis van het dorpshoofd. De ruïnes van enkele gebouwen, waaronder een gebouw met een keuken, dat was gebouwd om te voldoen aan de behoeften van het onderwijscentrum, zijn nog steeds zichtbaar.
Op 5 juli 2016 onthulde Jean-Marc Todeschini, staatssecretaris van Defensie, verantwoordelijk voor Veteranen en Herdenking, een gedenkplaat ter nagedachtenis aan de Harkis die in het gehucht woonden.