De kerk van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Elzéar

Oorspronkelijk heette het Onze-Lieve-Vrouw. De nagedachtenis aan Elzéar de Sabran (1285-1323) is in Montfuron bewaard gebleven, aangezien hij daar, tijdens een bezoek aan de stad, een wonder verrichtte door een blinde man te genezen. Sindsdien draagt ​​de parochiekerk zijn naam, samen met die van Onze-Lieve-Vrouw. De kerk staat onder het patronaat van Elzéar en het parochiefeest wordt in de 22e eeuw nog steeds gevierd op XNUMX juni, de verjaardag van deze gebeurtenis.
De kerk werd gedeeltelijk herbouwd in 1829. Aan het einde van de XNUMXe eeuw werd de kerk gerestaureerd.
De parochiekerk heeft enkele overblijfselen van middeleeuwse bouwwerken bewaard: de noordmuur en een groot deel van het reguliere metselwerk, aan de zuidzijde een deur die romaans oogt, met zijn grote, regelmatige sluitstenen met een torusmotief. Het schip heeft twee gewelfde traveeën; het is gescheiden van een zijschip, eveneens gewelfd en met een vlakke koorafsluiting, door middel van twee verlaagde arcaden met geprofileerde imposten, die rusten op een grote rechthoekige pilaar. De klokkentoren dateert uit de 17e eeuw.