MHeMO, Huis van Geschiedenis en Herinnering

In het voorjaar van 1962 werd het vooruitzicht van onafhankelijkheid van Algerije duidelijker. Vanaf dat moment werd de situatie van de hulptroepen van het Franse leger – en met name de "harkis", leden van de "harkas" – zorgwekkend, vooral omdat de regeringsinstructies hun overplaatsing naar het Franse vasteland verbood.
Luitenant Yvan Durand, hoofd van Palestro's "harka", kon het niet over zijn hart verkrijgen zijn mannen aan de represailles over te laten die hen ongetwijfeld te wachten stonden. Hij nam ontslag uit het leger en wijdde zich volledig aan de voorbereiding van hun "exfiltratie" met hun families. Deze families, die een groep van 133 mensen vertegenwoordigden, bevonden zich in juni in een enorm kamp in Larzac. Yvan Durand begon vervolgens het departement Basses-Alpes te verkennen, op zoek naar een dorp dat hen zou opnemen.

André Laugier, burgemeester van Ongles, liet zich overhalen en op 6 september arriveerden de vijfentwintig families, die de helft van de dorpsbevolking vertegenwoordigden. Aanvankelijk ondergebracht in legertenten, werden ze later verplaatst naar geprefabriceerde gebouwen. De school groeide van zes naar veertig leerlingen, de kruidenierswinkel zag de komst van Berberse klanten die geen Frans spraken, en de mannen gingen elke dag aan het werk in de bossen van Lure. Deze families bleven twee jaar voordat ze naar Cannes vertrokken en werden vervangen door een opleidingscentrum voor de zonen van Harkis.

Het Ongles Huis van Geschiedenis en Herinnering brengt hulde aan Yvan Durand, aan deze ballingen en aan degenen die hen verwelkomden.