Wandelroute "Kasteel - Levin"

De Ouden noemden het begin 20e eeuw "de weg van de Calvarieberg", zonder dat iemand precies wist waar deze Calvarieberg zich bevond of hoe hij eruit zag: er is nooit ook maar het geringste spoor van gevonden. Tenzij het de beproeving was van de arme inwoners die gedwongen werden dit steile en moeizame pad te nemen om de dorsvloer en de olijfgaarden te bereiken die toen de heuvel bedekten!

Het vertrek vindt plaats vanaf de parkeerplaats in de wijk Bernards, in de vallei van de Fouent, aan de voet van de dorsvloer (1) die de eerste etappe vormt (zie het daaraan gewijde hoofdstuk).

Vervolgens volgen we het geel gemarkeerde pad door landerijen (2) die in de zon liggen en ver weg zijn van de winterkou, waar de Castellians ooit olijfgaarden aanlegden. Van daaruit genieten we van een prachtig uitzicht over het dorp.

We vervolgen onze weg over het pad, dat zich in tweeën splitst. We nemen het "alternatieve" pad, dat enkele tientallen meters hoger ligt dan het normale pad. Landschappelijk is er echter geen verschil.

De twee opties komen al snel samen, een paar honderd meter verderop, bijna aan het einde van de zuidelijke helling, precies op de kruising met een pad dat een alternatieve route aanbiedt (blauwe markeringen en stippellijnen op de kaart).

Langs het hele pad ziet u de resten van kiezelmuurtjes. Dit zijn bewijzen van de eeuwenoude landbouw die hier bedreven werd. Elke hoek van het geschikte land werd afgestroopt. Ook zijn er sporen van zwarte aarde te vinden. Dit zijn de overblijfselen van de houtskoolgroeven die de oude bewoners hadden aangelegd om een ​​populaire brandstof te produceren.

We gaan terug omhoog richting het noordwesten, aan de kant van de Château-Levin-vallei, en komen aan bij de eerste ruïnes (3) die de menselijke aanwezigheid markeren in een tijd dat deze heuvels werden verzorgd en gecultiveerd.

We vervolgen nu het pad naar de bodem van de vallei, door vegetatie die plotseling groener en weelderiger wordt, een bewijs van de aanwezigheid van water. Aan de andere kant van de vallei zien we nog een ruïne.

Het gele pad kruist nu het pad dat beneden in de vallei is gemarkeerd. We bevinden ons midden in het ONF National Forest en het pad is afgesloten voor alle verkeer (rode lijn op de kaart). We kunnen rechtdoor lopen op het gele pad. Aangekomen bij de bergkammen (4) doorkruist dit pad een cederplantage. De vegetatie varieert vervolgens gedurende de wandeling (5), met wilde kersenbomen en Aleppodennen. Hier biedt de heraanleg van een olijfgaard een prachtig panorama op Entrevennes en het Montdenier-massief. Botanische liefhebbers zullen vervolgens genieten van de verscheidenheid aan bomen in het bos (6) waar we doorheen lopen: zeedennen, Kefalonia-sparren, grove dennen, Oostenrijkse zwarte dennen, Atlasceders en eiken delen het gebied. We beginnen nu aan de afdaling naar de parkeerplaats via de Fouent-vallei, niet zonder langs de ontgonnen bron te lopen die het dorp gedeeltelijk van water voorziet. We hadden net zo goed via het rode pad terug naar het noorden kunnen lopen: dan waren we verschillende loofbomen tegengekomen: acacia-notenbomen, zachte eiken, steeneiken, wilde kersenbomen, netelbomen, Montpellier-esdoorns, veldesdoorns en zelfs een kastanjeboom voor de ruïne.

Een derde variant van deze route begint in de Château-Levin-vallei en bestaat uit het zo snel mogelijk terug afdalen naar het dorp in plaats van verder te gaan over het gele pad of omhoog te gaan via het rode pad. We passeren dan de bron van Château-Levin, wat deze verandering in vegetatie verklaart. En al snel komen we bij de barrière die het pad afsluit.

Daar siert een groepje ceders de parkeerplaats (7). Een paar honderd meter verderop bereikt u de verharde weg die terug naar de parkeerplaats leidt. Tijdens de wandeling zullen discrete wandelaars diverse wilde dieren hebben kunnen spotten, waaronder spechten.

Let op: De getallen tussen haakjes verwijzen naar punten op het vlak.

Type : Retourreis

Afstand : 4.2km

Verhoging : 194m

Duur : 2h

gemiddelde hoogte : 578m

Hoogte max : 661m