Jean-Baptiste Ollivier, voormalig partner van Puerto de Liverpool in Mexico, benaderde Eugène Marx in 1900 over de bouw van een villa die hij wilde bouwen niet ver van de villa Les Mélèzes, die onlangs voor Casimir Reynaud was gebouwd.
Beschrijving
Een eerste voorontwerp, uitgevoerd in de traditie van de École des Beaux-Arts, met Oost-Indische inkt en potlood, geaccentueerd met waterverf, getuigt van een klassieke geest. De gevels, symmetrisch maar ongelijksoortig, met een centrale avant-garde en gebroken daken, verraden een post-Haussmanniaanse stijl die wijdverbreid aanwezig is aan de rand van stedelijke centra.
De indeling van het interieur is in lijn met de stijl van de hedendaagse burgerlijke architectuur, waarbij de ontvangstruimten en diensten zich op de begane grond concentreren en de bovenste verdiepingen bestemd zijn voor slaapkamers.
Vlakbij de ingang, aan de noordoostzijde, ligt de studeerkamer of rookkamer. Deze kamer is uitsluitend bestemd voor de heer des huizes. Hij richt hier zijn kantoor en bibliotheek in en ontvangt er zijn voormalige medewerkers.
Aan de noordwestzijde bevindt zich de keuken, die bereikbaar is via een diensttrap. De keuken is goed verlicht en betegeld en wordt van de eetkamer gescheiden door de voorraadkast.
Aan de zuidkant is de eetkamer verbonden met de grote en kleine woonkamer.
Boven bevinden zich de slaapkamers van mevrouw en meneer op het zuiden, die de badkamer en het toilet delen; aan de noordkant bevinden zich de kinderkamers. Op de zolderverdieping bevinden zich de onverwarmde slaapkamers, zonder sanitair, die gereserveerd zijn voor het personeel.
Het door Jean-Baptiste Ollivier gekozen en in 1904 voltooide project onderscheidt zich aanzienlijk door een asymmetrische behandeling van de gevels, met aan de zuidkant een veelhoekige voorgevel die volledig doorboord is met traveeën en omlijst met geprofileerde deurposten, in contrast met de noordgevel aan de straatkant, die in 1987 werd herzien.
Eugène Marx keert hier terug naar het thema van het veelhoekige avant-corps dat twee jaar eerder in Jausiers werd ingehuldigd met de Villa Morelia.
De villa werd in de jaren 1980 ontdaan van het fraaie, gekleurde Tiroolse pleisterwerk, dat nog steeds zichtbaar is in de behandeling van de schoorstenen.
Alleen het metselwerk van de basis, gemaakt van lokale puinsteen, gevoegd en opnieuw gevoegd met cementmortel, was bedoeld om zichtbaar te blijven, bekroond door een gipsen lijst en een band van hardsteen uit Cassis. De witte geprofileerde delen, de raamkozijnen en de kroonlijst zijn gemaakt van hydraulisch pleisterwerk uit Jausiers. Als teken van rijkdom is het balkon nu op alle verdiepingen aanwezig.