De kerk van Saint Martin de Brômes

Het staat vermeld in de aanvullende inventaris van historische monumenten.
Twee bouwperiodes kenmerken het gebouw en geven het een verrassende charme. Het middenschip, overdekt met een spits tongewelf, dateert uit de 12e eeuw en wordt toegeschreven aan de zuidromaanse stijl. Blinde arcaden met dubbele rolluiken verfraaien de muur. Het eindigt met een georiënteerde apsis, gewelfd in een halve koepel.
In de 14e eeuw voltooide de uitbreiding van de zuidelijke zijbeuk en de Sint-Martinuskapel de bouw van het transept. De kerk heeft een Latijns kruisgrondplan. De ribgewelven van de zijbeuk en de kapel rusten op gehistoriseerde consoles. Ze beelden allegorieën van zonden, gezichten en florale motieven uit. Deze tweede fase van de werkzaamheden wordt toegeschreven aan de gotische stijl.
Een opvallende piramidevormige stenen klokkentoren bekroont de kerk en brengt harmonie in de volumes. Hoewel stenen klokkentorens ooit gebruikelijk waren in de Provence, werden ze vaak door de bliksem getroffen, en de klokkentoren op de kerk van Saint-Martin is daarop geen uitzondering.
Aan het einde van de 19e eeuw maakte Michel Gibelin (Marseille-1852/Gréoux-les-Bains-1909), een schilder uit Aix-en-Provence, een reeks grote schilderijen van de kerk. Deze schilderijen hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich aanpassen aan en integreren in de architectonische omgeving. De doeken passen perfect bij de blinde arcaden. Het werk van deze kunstenaar is in alle opzichten opmerkelijk. Hij behandelt in zeer uiteenlopende stijlen beroemde episodes uit het leven van Sint-Maarten, de Maagd Maria en de Bijbel. De schilderijen van Michel Gibelin zijn geklasseerd als historisch monument en sommige zijn gerestaureerd.
In de jaren zestig trouwde de schrijver Jean Giono uit Manosque in deze kerk met zijn dochter, vergezeld door vele Sint-Martinusbroeders in Provençaalse klederdracht.