De "Vieux Quinson" beslaat de gebarricadeerde uitloper die het dorp domineert en uitkijkt over de lagere Gorges du Verdon. Hij bestaat uit een dikke muur van meer dan 25 meter dik aan de basis, die nog steeds zichtbaar is, voorafgegaan door een 15 meter brede voorwal.
Beschrijving
Het wordt Castrum de Quintio of Castrum de St Michel genoemd, wat een belangrijke naam is voor de vroege dagen van het kerstenen, toen men probeerde christelijke namen te geven aan plaatsen die gewijd waren aan heidense goden. Zo verdringt Saint Michel, aartsengel van de hoogten, Mercurius, godheid van de hemel, in heel Frankrijk, en Saint Apollinaire, bij Riez, probeert de mensen de bronnen die aan Apollo gewijd zijn, te doen vergeten.
Het oppidum wordt gepresenteerd in de klassieke configuratie van de gestreepte uitloper:
Het lijkt erop dat het dorp bewoond was vanaf de ijzertijd tot aan de begindagen van de Pax Romana, voordat het opnieuw bewoond werd tijdens de pestepidemie van 1348 of na de brand van het huidige dorp aan het einde van de 14e eeuw.
Afhankelijk van de tijd woonden er zo'n 200 mensen in lemen en vlechtwerk hutten, gebouwd op een fundering van droge steen, soms half ingegraven om het bodemvocht vast te houden (noodzakelijk voor weefactiviteiten). Er waren een paar waterreservoirs, pottenbakkerijen voor graanreserves, een paar weefgetouwen en een kapel. Later huisvestte het veestallen op 2 hectare bijzonder droog land.
Auteur: Jean Mouly “Quinson-verhalen”