De plaats staat bekend als een "dorp en stad met karakter" en ontleent haar naam aan de Romeinse godin Mana Genita, die leiding gaf aan begrafenissen.
Beschrijving
De titels van Mane hebben een zeer respectabele ouderdom, aangezien Rome rond het jaar 55 van de christelijke jaartelling een keizerlijke keuze maakte voor de locatie. Rome wilde een provinciale markt (Forum Neronis) bouwen, die in de nabijheid van de Via Domitia, die door de stad loopt, moest worden aangelegd. De hoge middeleeuwen schonken de locatie alles, of bijna alles, wat haar vandaag de dag een hoge architectonische waarde verleent.
Eeuwen verstrijken en Mane krijgt geleidelijk zijn huidige uiterlijk, waar de inwoners zo trots op zijn, want Mane is geen museumdorp. Het eerste beeld dat de reiziger die Mane nadert zich voordoet, is een schaduwrijke piek. Twee silhouetten identificeren het: de ene is de Citadel, gebouwd in de 12e eeuw en de enige feodale vesting die intact is gebleven in de Haute-Provence; de andere is de karakteristieke en onlangs gerestaureerde klokkentoren.
Overal rondom Mane, verspreid over het hele grondgebied, zijn overblijfselen van de geschiedenis te vinden, zoals natuurlijk de Romeinse brug die pelgrims te voet van de Laye naar de Priorij van Salagon leidde, een historisch monument gebouwd op Romeinse ruïnes. Het herbergt nu een museum en een etnologische tuin. Niet ver daarvandaan, eveneens beschermd, ligt het Château de Sauvan, gebouwd in de 18e eeuw als replica van het Petit Trianon, rijk aan meubilair en tuinen uit die tijd.
Ook overal staan de "puntige hutten", die ten onrechte Bories worden genoemd. Deze droge stenen hutten, kleine meesterwerken van landelijke architectuur, tonen het opmerkelijke vakmanschap van de bouwers: de stenen worden zonder boog of omlijsting in elkaar gezet. Sommigen schrijven hun oorsprong toe aan de Galliërs; ze dateren prozaïscher uit de 18e en 19e eeuw.
In Mane, gebouwd met de vaardigheid van meester-metselaars, raakt u betoverd door de vele straatjes en geplaveide steegjes, de oude gevels en deuren, de fonteinen, pontons en andere architectonische bezienswaardigheden, zoals de oude middeleeuwse markt.
Mané was ook een rebel. Zo brak in 1851 in het hart van het dorp een departementale opstand uit tegen de staatsgreep van Lodewijk Napoleon Bonaparte.
De meest illustere zoon van het land, Henri Laugier, plaatsvervangend secretaris-generaal van de VN, medeauteur van het Handvest voor de Rechten van de Mens en eerste voorzitter van het CNRS, moet ergens met trots over het lot van zijn dorp waken.