Dit is geen requiem.

Twee ietwat louche figuren arriveren in een auto op het plein. Hun kostuums zijn verkreukeld, hun gezichten nerveus, en ze kondigen aan het publiek aan dat de voorstelling is afgelast: hun toneelmanager kon er helaas niet bij zijn. Zonder hem is het onmogelijk om op te treden. Ze verontschuldigen zich ongemakkelijk.

Terwijl ze weglopen, glijdt er een grote plastic zak – ongeveer zo groot als een mens – uit de kofferbak en valt met een klap op de grond. Stilte. Dan een schok: een lichaam! De toneelmanager. Hun toneelmanager. Ze hebben hem vermoord.

De twee vrienden worden overrompeld en proberen de situatie te redden. Ze doen hun best om gezichtsverlies te voorkomen, improviseren aarzelende verklaringen en proberen wanhopig uit de problemen te komen, waarbij ze de ene blunder na de andere begaan. Tevergeefs. Maar dan gebeurt het ondenkbare: het lichaam beweegt. De podiummanager wordt wakker, verontschuldigt zich voor zijn te late aankomst, zet zijn apparatuur klaar en… begint de show alsof er niets is gebeurd!
Gedwongen en in de val gelokt, moeten de twee medeplichtigen vervolgens spelen. Spelen tegen hun wil.

Tussen mislukte moordaanslagen, clowneske capriolen en macabere misverstanden proberen ze wanhopig van deze toneelmanager af te komen... die echter telkens weer onverstoord opduikt, klaar om de show opnieuw te starten.
Een macabere en vrolijke klucht waarin clowns wanhopig proberen af ​​te komen van een onsterfelijke toneelmanager – de openhartige belichaming van puurheid en naïviteit. Niets werkt: hij keert altijd terug, klaar om de lichten en het geluid weer aan te zetten… en hun ergste nachtmerries te laten herleven. Een overlevingskomedie waarin de kunst van het optreden een kwestie van leven, dood, eeuwige onschuld en toneelmanagement wordt.

Van 8 jaar